De-Koornneefse-Sud-Africa-reis.reismee.nl

Vrijdag - Eerste Kerstdag

Aan allen,

Ik hoor de anderen er om 04.30 uur uitgaan maar ik draai me heerlijk nog eens om. Ik word even wakker als de werkster het huis komt schoonmaken en ik word even wakker als Margreet terug is en weer terug in bed duikt. Maar om 11.45 uur word ik wakker gemaakt omdat we om 12.30 uur afgesproken hebben voor het zogenaamde Kerstdiner in het restaurant van Mopani. Snel even mezelf opknappen en ik kan weer heerlijk uitgerust naar het Kerstdiner.

Daar hoor ik dat ik wel een goede dag heb uitgezocht omdat ze niet zoveel bijzonders hebben gezien maar een ding had ik wel gemist namelijk een zadelbekooievaar. Daarvan zijn er nog maar een 100-tal in het Paul Krugerpark en er wordt zelfs een fotowedstrijd gehouden m.b.t. deze vogel. Dus die prijs zal ik in ieder geval niet winnen.

Alles stond al netjes voor ons gedekt in het restaurant. Het waren tafels van 5 personen. Margreet, Marian, Andre, Dion en ik zaten aan een tafel. We kregen eerst een voorgerecht aangereikt maar daarna moesten we voor het vlees naar de buffettafel. Het was weer heerlijk beefvlees. En de groenten die erbij geserveerd werden waren ook lekker. Na een poosje waren we toe aan het nagerecht. Er stonden een paar heel bijzondere specifiek Afrikaanse nagerechten. Kan alleen de namen daarvan niet zo goed onthouden. Daarna hadden we de middag voor ons zelf die heb ik gebruikt om het weblog bij te werken. Vrijwel alle anderen gingen naar het zwembad omdat het zo warm was (37 graden en bewolkt - dus iets minder warm dan gisteren) Maar om 16.00 uur hadden we alweer afgesproken voor de middag toer. We kwamen vlak bij de poort een stel waterbuffels tegen en twee keer een olifant en dat was het zo'n beetje voor vandaag. We merken wel dat het vinden van dieren in dit gebied wat lastiger is. We merken ook dat er een zekere verzadiging optreedt. Voor sommige dieren stoppen we al niet meer. We zijn om 18.30 uur weer binnen en gaan naar het verzamelhuis alwaar Andre en Dion speciale boerenworst met broodjes hebben klaar gemaakt. Niet al te uitgebreid omdat we 's middags al uitgebreid hebben gegeten. Inmiddels zijn er afspraken gemaakt voor een Nachttoer. Deze begint om 20.00 uur. Het mag duidelijk zijn dat het dan pikdonker is. Ik liep van het verzamelhuis naar mijn eigen huis terug maar in het donker stop ik mooi voor het verkeerde huis. Deze avond zouden er 8 personen met de Nachtoer meegaan en morgenavond zullen er 16 personen mee gaan waaronder ik. Na het vertrek van de 'nachtploeg' ben ik weer naar ons huis gegaan om de weblog bij te werken. He, he ik ben eindelijk weer bij. Nu wordt het eens tijd voor wat mooie plaatjes. Ik zal me daar de komende dagen druk voor maken. Tijd om naar bed te gaan. We hebben een keer een mogelijkheid om uit te slapen. We vertrekken nu om 05.00 uur in plaats van om 04.30 uur. Vlak voor het naar bed gaan merkte Ferdi op dat er een vleermuis in ons huis zat. Niemand heeft er wakker van gelegen.

Met vriendelijke groet,

Bert Boshoven

Donderdag

Aan allen,

Die dag moeten we weer vroeg op.. De poort gaat om4.30 uur open maar we moeten nog tanken dus staan we om05.30 uur bij het benzinestation gepakt en gezakt klaar. Satara was maar een (tussen)stop voor een dag. We vertrekken alwaar naar de volgende stop Mopani. Ik heb de vorige avond voor het slapen gaan nog een technisch draaiboek gemaakt voor de videoconferencing. Dat wil ik laten lezen aan Theo en Joos en mijn hoofd staat niet zo naar wild. We zien nog wel een kudde gnoes. Die hadden we nog niet gezien. Er was ook een moeder met jong bij. Alleen zijn de kuddes hier maar betrekkelijk klein.Even verderop zien we een roofvogel met prooi. En helaas met wat veel tegenlicht zien we een groep bavianen weghollen. Dan zijn we al redelijk snel bij Olifants lodge. We ontbijten daar met z'n allen maar ik maak me meer druk om het draaiboek via de e-mail in Nederland te krijgen. Dat lukt. Na een pauze van een klein uurtje rijden we door naar Satara. Het landschap is erg veranderd. Veel minder begroeiing maar ook veel dorre struiken. Er is ook heel weinig water en het is voor het eerst ook erg warm in de bus. Achteraf horen we dat het die dag 40.5 graden Celsius is geweest. Het landschap is nu veel opener en dat betekent wel dat veel grotere kuddes impala's, zebra's en gnoe's zien. We zien in de verte regelmatig olifanten en ook hier en daar een giraffe. Op een gegeven moment zien we zelfs een tweetal struisvogels. Wat heel bijzonder is is het aantal ooievaars dat we tegen komen. Het ziet letterlijk 'zwart' van de ooievaars. Maar we zien vooral veel olifanten zowel dichtbij als veraf. Op een gegeven moment komen we bij een brug en daar mogen we even uitstappen. In de verte zien we een roofvogel weg vliegen maar even later zit hij op 10 meter van ons vandaan op de reling, Ik maak flink wat foto's en uiteindelijk kan ik tot op twee meter afstand van de roofvogel komen. Van Olifants rijden we naar Letaba. Dat is voor ons bekend gebied. Daar zijn we vijf jaar geleden ook al geweest. Ik loop snel even het kamp rond. En op een gegeven moment kom ik een tweetal eekhoorntjes tegen die zich van dichtbij laten fotograferen. Vermeldenswaard is nog dat we Foeke Booij tegen kwamen, de huidige trainer van Sparta Rotterdam. Na een korte pauze vertrekken we nu echt richting Mopani. Op een gegeven moment komen we bj een grote drinkbak speciaal aangelegd voor olifanten en daar staan ook weer flink wat ooievaars. We hebben geluk want een olifant komt naar de drinkbak toe en we kunnen mooie foto's van het drinkritueel maken, We zien nog een giraffe en dan denken we dat we in de buurt van Mopani zijn maar de auto's zijn al vooruit gereden. Wij maar kijken naar de schaarse borden en ja hoor na 20 km zien we dat we Mopani voorbij gereden zijn. Dus snel omgedraaid en terug naar Mopani. Joos vaakt ons nu op bij de afslag. Er moest toch nog het een en ander geregeld worden dus we hadden gewoon wat extra gereden,. Het was toch niet echt warm (zo rond de 40 graden). We krijgen allen ruime en grote huizen toe bedeeld, We zitten met z'n vijven in een groot huis (Margreet, Bert, Jordi, Marinde en Ferdi). Jordi heeft alleen een kamer met een van maar geen airco. We installeren ons en zorgen dat we om 16.00 uur weer klaar staan voor de volgende toer. Als we net op pad zijn eigenlijk vlak voor de afslag naar Mopani zien we een grote kop liggen met hoorns erop. Hij is van een waterbuffel maar hoe dit zo heeft kunnen gebeuren is onduidelijk. Stropers lijkt wel erg onwaarschijnlijk. We rijden een eindje verder en komen op 10 meter afstand een oude olifantenbul tegen. We maken wat foto's van fraaie spinnenwebben. Ze zijn wel twee meter groot maar ze zijn toch gemaakt door een miniscuul klein spinnetje (wonderlijk), We rijden vrij lang rond maar zien niet zoveel. We draaien op een gegeven moment weer af van de hoofdweg en komen dan bij de rivier terecht. Daar staat opnieuw een heel grote olifant. We zijn ondertussen de anderen (bus en de Mercedes) kwijt geraakt maar door de walkie-talkie kunnen we elkaar weer opsnorren. We rijden eerst over een dam in de rivier heen en zien in de verte nijlpaarden. We rijden nog wat door en zien dan een stopplaats boven de plaats waar wij de nijlpaarden zagen. Daar mochten we uitstappen. Er was een soort afzetting gecreerd met palen zodat je er met een gerust hart kon rondlopen. Aan het einde van de gang zat de rest bij een uitkijkpunt over het water te kijken naar de nijlpaarden. Bij het weggaan zagen we ook nog een krokodil. Het aardige van deze plaats was dat je hier ook primitief met slaapzakken e.d. kon overnachten. Er kwam net een gezin met vier personen aan om van die mogelijkheid gebruik te maken. Wij moesten ondertussen terug omdat we op tijd binnen moeten zijn namelijk om 18.30 uur. Dat is ons tot nog toe nog steeds goed gelukt.

We moesten ons nu klaar gaan maken voor Kerstavond. Dat wordt in Zuid Afrika uitgebreider gevierd dan bij ons. Om acht uur moesten we ons verzamelen bij gebouw 36 (het verzamelhuis). Iedereen was er al en de tafel was fraai versierd met kersttakken en speciale houten ballen die op kerstballen leken. Verder lagen er plastic kroontjes (met een verwijzing naar de drie koningen), En iedereen kreeg een kaarsje in zijn handen gedrukt. Die kaarsjes werden eerst aangestoken. Toen kon het feest beginnen. Tante Map las op zo'n avond altijd voor uit de kinderbijbel van Anne de Vries en datzelfde deed Sonette inmiddels bij haar thuis. Aan Margreet werd nu de eer gegund om het kerstverhaal voor te l mogen ezen. Daarna opende oom Jan met gebed. En vervolgens was er weer een heerlijke maaltijd klaar gemaakt door Andre en Dion. Het blijft toch vreemd om zo het Kerstfeest in te luiden in een zo'n warme situatie (maar ja de Zuid Afrikanen spreken niet voor niets van een Somerkerstfeest). Ondertussen voelde ik mij aardig moe na al deze dag en ik gaf aan richting Margreet dat ik de volgende morgen niet mee zou gaan maar dat ik uit zou blijven slapen.

Met vriendelijke groet,

Bert Boshoven

Woensdag - een dag van plezier en verdriet

Aan allen,

We staan 's morgens weer heel vroeg op namelijk om 04.30 uur. We gaan deze keer een kort rondje maken maar het wordt wel een bijzondere rit. In dit gebied zit een luipaard maar die zijn heel moeilijk te vinden. We komen een stel tegen die ze wel gezien hebben maar nu is hij niet meerterug te vinden. Maar na een poosje rijden zien we onze eerste leeuw. Zij ligt bovenop een rots als het ware de poseren er worden ontstellend veel foto's gemaakt. En of het niet op kan zien even later 4 jonge mannetjes leeuwen de weg oversteken. Daarna zien we nog een witte neushoorn en ook nog een groep olifanten en natuurlijk zien we overal impalas of liever 'leeuwekos', Voor een snel rondje was dat wel de moeite waard. We zijn om 06.45 uur weer op het kamp. We zetten eerst onze bagage bij de auto's en de bus en gaan dan snel ontbijten. Dat is ook weer klaar gemaakt door Andre en Dion. Het is prettig dat we daar geen omkijken naar hebben. Om 8.10 uur vertrekken we richting Satara. Dat betekent een rit van 148 km door de Wildtuin. Dat betekent dus ook dat we onder het rijden kunnen kijken of we weer nieuwe dieren zien. We gaan eerst naar Skukkuza. Onderweg stoppen we eerst nog bij een hoge kale rots waar we even uit de auto's en de bus mogen. Het biedt een schitterend uitzicht over de Wildtuin. We zien een zogenaamde grounded hornbill (een grote loopvogel met een rode kop) vlak langs de weg. Daar wil ik natuurlijk wel wat foto;s van maken. En of het maar niet op houdt. We zien een groot aantal auto's staan bij een boom vlak naast een heel rotsachtig gedeelte. De rotsen zijn wel vlak maar toch. En wat zien we alweer een leeuwin maar nu wel heel dichtbij. Het wordt even lastig maar met George onze chauffeur komen we overal. Hij rijdt zijn bus pardoes over de vlakke rotsen heen en zet zijn bus vlak voor de leeuwin. Dat levert weer een hoop fraaie plaatjes op. Ondertussen zien we ook weer een giraffe. En het klinkt wat hautain maar voor impala's stoppen we al niet meer. We pauzeren even in Skukuza en gaan dan snel weer op pad. We rijden flink door en de volgende stop is Tshokwane. Er kunnen daar 'braais' gehuurd worden en heel veel mensen doen dat ook. Het ruikt er heerlijk. We eten en we drinken wat en ik loop de parkeerplaats rond. We hebben om 12.45 uur afgesproken. Ik zie de nodige vogels maar ook een heel kleine antilopensoort van heel dichbij. Als ik weer bij de plaats kom waar de bus en de auto's behoren te staan zijn ze al weg terwijl het toch echt 12.40 uur op mijn horloge is. Maar ik heb niet de tijd om me druk te maken want daar komt de bus al weer terug gereden. Hadden ze me toch nog gemist. Het was ondertussen nog een aardig eindje lopen geweest naar Satara (grapje). Onderweg zien we nog de nodige plassen met daarin nijlpaarden 'zeekoeien' in het Zuid Afrikaans maar in de meeste gevallen wel redelijk ver weg. Wel dichtbij staat een groep witkop eenden. We zien weer giraffen en olifanten. Het blijven imposante beesten. Dan arriveren we op Satara. Het is voor ons bekend gebied omdat we hier vijf jaar geleden ook zijn geweest in het restaurant. Het duurt even voordat Jan Willem en Joos de papieren hebben bemachtigd maar dan kunnen we naar onze huisjes toe. Het zijn een soort rondabels en ik zit nu samen met Margreet in een zo;n hut en Marinde en Ferdi zijn onze buren. Het uitpakken vindt allemaal vrij snel plaats. Maar dan komt Margreet met het bericht:. Heb je het bericht over Oom Piet al gehoord? Ik had nog niets gehoord,. Oom Piet is gisternacht overleden. PIet is de broer van Jaap Koornneef en van Map Koornneef. Dat bericht slaat bij iedereen in als een bom. Na verloop van tijd ga ik naar het huis waar zij beiden zitten. De belangrijkste vraag is: Wat nu? Eerste behoefte is natuurlijk om direct naar Nederland te gaan. Maar in deze drukke dagen tussen Kerst en Oud en Nieuw vrijwel onuitvoerbaar. Ik kom dan met de suggestie om de dienst mee te maken met behulp van videoconferencing. Na verloop van tijd beginnen broer en zus daar aan te wennen en gaan we inzetten op het realiseren van een videoverbinding tussen de aula van de begraafplaats in Maasdijk en de huiskamer van Joos en Marian in Johannesburg. Want we zijn op dinsdag 29 december 2009 weer terug in Johannesburg en van daaruit is de verbinding gemakkelijk te realiseren. Probleempunt is de aula van de begraafplaats. Ik zal jullie verder niet vervelen met alle technische details maar je kunt begrijpen dat het even wat regelwerk kost. En daarnaast en feitelijk veel belangrijker heeft deze gebeurtenis wel sterke invloed op broer en zus en natuurlijk ook op de anderen. We eten die avond weer een heerlijk maaltijd die door Andre en Dion is klaar gemaakt maar onze gedachten zijn niet echt bij het eten. Hoe lekker het ook is. Een kleine groep gaat rond 16.30 uur nog wel op safari om de zinnen te verzetten maar we zien niet zoveel en maken een hoop gekkigheid met de walkie-talkies. Was blijkbaar even nodig. We gaan om 21.30 uur na deze dag met sterk uiteenlopende emoties.

Dinsdag

Aan allen,

We beginnen de dag weer vroeg. We staan om 04.30 uur op. We eten wat en drinken wat koffie en gaan dan om 05.00 uur op pad voorzien van een 'energiebar' want voorlopig krijgen we niets te eten.. Het is overigens al 22 graden Celsius zo vroeg op de morgen. Later zal het zo'n 30,5 graden worden. We rijden nu wel met drie auto's. Dat geeft in ieder geval wat meer ruimte in de bus. Margreet, Willem en ik rijden mee met Jan Willem in de Mercedes. We starten weer met de koedoes. We rijden eerst een stuk over wat stoffige paden en daar verwachten we juist een hoop te zien. Maar dat valt tegen. Bij Jan Willem en Sonette is het veel erger want die huizen hebben helemaal geen stroom. Dat is zonder airco wel heel slecht slapen. Op een gegeven moment komen we bij een geasfalteerde weg en daar moeten we op een T-kruising zowaar wachten. We rijden zo'n beetje in file achter elkaar (8 auto's)en eigenlijk verwachten we nu niets maar dan zien we dat een van de auto's stopt. Er ligt een groep van drie hyena's te slapen langs te kant van de weg. Even later zien we vlak langs de weg een kleine trap (vogel)die als het ware voor ons exposeert. Verderop zitten twee gieren in een boom en weer een stukje verder zit een arend in een boom. Later horen we dat Jordi en Theo een arend met een kikker in de bek hebben gefotografeerd. We zien opnieuw heel veel impala's. En eindelijk de eerste zebra's. Er loopt ook een zebra met jong bij. Dat levert natuurlijk een leuke foto op. Dan komen we bij een kale boom die vol zit met ijsvogels. Deze zijn veel groter dan bij ons. Ze hebben een rode snavel en mooie blauwe vleugels. Dan zien we een groep van vier giraffes. We halen Joos in en zien dan Milan (6) achter het stuur zit. Vandaar het slingeren over de weg (grapje). Om een uur of 10.00 uur rijden we Sakuza binnen een van de grootste lodges van het Paul Kruger Park. We eten en drinken wat en kijken ook wat rond. Sakuza ligt langs een rivier maar we zien geen nijlpaarden of krokodillen. Die komen nog wel. Wel heel bijzonder is dat in twee grote overkappingen over het restaurant vleermuizen hangen. Dat levert natuurlijk weer heel mooie plaatjes op. We rijden de poort uit en zien opnieuw koedoes maar nu is er geen mannetje bij. Op de terug weg zien we de eerste olifant en wel eentje met een jong. Dat jonge olifantje is wat slecht op de foto te krijgen. Maar goed we hebben het wel gezien. Je kunt niet alles hebben. Even later zien we weer een groep giraffes. We rijden terug naar het kamp. Daar is de brunch al klaar gemaakt door Andre en Dion. We eten wat en gaan allemaal slapen. Het is even wennen. Het is een totaal ander ritme. Wat wel vervelend is dat de elektriciteit telkens uitvalt. Het heeft nog niet tot problemen geleid maar er moeten toch wel een aantal zaken worden opgeladen zoals bijvoorbeeld fototoestellen. Toch wel erg belangrijk. Ik wilde wat boodschappen gaan doen maar dat kon niet omdat de toegangsdeur door de elektriciteit dicht bleef. We zouden tot 14.00 uur blijven slapen maar we werden ruw wakker geschud door een hoop rumoer op het dak. Margreet en Jordi keken naar buiten. Bleek het een groep bavianen te zijn. Later hoorde ik dat Jobert was 'aangevallen' door een groep van vijf bavianen. Bij het grote verzamelhuis zat hij alleen buiten toen een van de bavianen de vuilnisbak omgooide. Jobert ging er met zijn stoel op af om hem weg te jagen maar toen keerde de hele groep zich met de tanden ontbloot tegen hem. Hij kon zich gelukkig terug trekken en er gebeurde gelukkig niets maar met bavianen is het toch oppassen geblazen.Dat heb je als af en toe de stroom eraf valt. Met andere woorden we zitten echt in de natuur. Bij het hek staat ook niet voor niets : Verboden de dieren te voederen met daaronder een plaatje van een hyena. 's Avonds wordt er veel vlees gebraden zogenaamde 'braai' en daar komen met name hyena's op af. Maar er zit wel een stevig hek met 220 volt stroom rond het hele kamp. Dus geen zorgen. Het gaat vandaag een stuk beter met mijn ogen. Ik heb ze vanmorgen de hele tijd in kunnen houden en na het slapen kan ik ze ook gewoon weer in. Goed opletten dus. Tot vier uur is het nu uitrusten, zwemmen of dit verslag bijwerken op de computer. Het is hier wel wat lastiger om een goede internet verbinding te maken. Maar goed de verslagen komen wel op de weblog al is het wellicht een beetje in de vertraging.

Om 16.00 uur vertrekken we weer voor de volgende toer.'s Avonds zien we weer de nodige dieren. Een oude olifant van heel dichtbij. Een witte neushoorn. Dat is een verhaal op zich. De witte neushoorn komt veel meer voor dan de zwarte. Alleen als je naar de beesten kijkt zijn ze allebei zwart en/of grijs. Dus waar komt die naam witte neushoorn nu vandaan. Dat heeft dus niets met kleur te maken maar met de grootte van de lippen. Wit was vroeg width (breed) en dat is dus door de Engelsen verkeerd vertaald. We zien weer een olifant maar nu wat verder weg. Na een poos rond rijden zien we heel in de verte een grote kudde waterbuffels. Maar zelfs met de telelens blijven ze nog klein. Er zijn nu wel heel veel zebra's te zien maar af en toe zien we ook wat kleiner gevogelte zoals een patrijsachtige. Daar hebben de meesten niet zo'n belangstelling voor maar ik wel. Dus er wordt toch even gestopt. We zien een luipaardschildpad (die bestaat dus toch) en een kameleon steekt de weg over op een wel heel mechanische manier. Net of hij zijn poten brandt aan het asfalt. We sluiten af met een groep olifanten en gaan dan naar het kamp waar het al donker begint te worden. Ik maak wat foto's van een groep parelhoenders met op de achtergrond een ondergaande zon. Ik maak nog snel wat foto's van een groep 'blauw appies' (Vervet monkeys). Er wacht weer een heerlijke maaltijd van Andre en Dion op ons. Een nadeel af en toe moet er corvee gedaan worden. Marinde en ik met hulp van met name Willem werken in een uur de 100 kilometer vaat weg. Dan moeten we gaan inpakken omdat we de volgende dag gaan vertrekken naar de volgende (tussen)stop Satara. We hebben deze dag weer heel wat gezien. Ben ongetwijfeld wat vergeten omdat het al weer een paar dagen geleden is dat dit allemaal is gebeurd.

Avondtour moet ik nog even uitwerken.

Maandag

Aan allen,

Sorry ben een beetje achter omdat er niet overal verbinding was maar we zitten nu weer op een plek waar het een en ander weer wel mogelijk is. Kerkdienst of eigenlijk een soort theatervoorstelling houden jullie nog even te goed.

Maandagmorgen staan we erg vroeg op namelijk al om 04.30 uur. Sommigen zijn om 04.15 uur al wakker. De spanning dat we nu eindelijk naar de Wildtuin gaan zit er nu goed in. Om 05.00 uur staan we klaar. Maar het duurt toch nog tot 5.30 uur voordat de bus bij het huis van Jan Willem en Sonette is. We stappen snel in en dan kan de karavaan met een bus met 21 personen, een Mercedes van Jan Willem en Sonette en het 'bakkie' van Joos met aanhanger richting Wildtuin gaan. Het schiet aardig op. We zijn al vrij vroeg bij Middelburg ongeveer halverwege de reis. Hier ontbijten we met z'n allen bij Millies Restaurant. Dat ligt aan een groot meer. Het valt een aantal van ons op dat het allemaal veel groener is dan de vorige keer en er is overal ook veel meer water te zien. We hebben nu het meer vlakkere deel gehad. We rijden nog langs wat bekende plaatsen als Alkmaar, Schagen en Belfast en gaan nu in de richting van Nelspruit, een van de grotere plaatsen in de regio. Het is een hele fraaie bergachtige route die we nog niet eerder hebben gereden. Onderweg zien we heel veel citrusplantages. Vlak voor Nelspruit slaat Joos af naar een van nieuwe stadions voor het WK 2010. Het stadion ziet er wel aardig af uit maar de omgeving is nog niet echt klaar voor 2010. We maken wat foto's en natuurlijk Ferdi moet op de foto worden gezet met het stadion. We rijden vervolgens weer verder door Nelspruit heen dat is een redelijk moderne stad met veel autozaken en ook nog veel gebouwen die gebouwd worden en/of verbouwd worden voor de WK van 2010. We laten Nelspruit achter ons en rijden nu door een gebied met veel armoedige huisjes. We gaan richting Numbi Gate de ingang van het Paul Kruger Park. We hebben een klein half uurtje nodig om er door te komen,. Dat had allemaal veel langer kunnen duren als Jan Willem het niet van tevoren geregeld had. Theo en ik lopen al wat rond met onze camera's om al wat vogelplaatjes te schieten. Rondlopen mag hier nog maar verderop is dat vanzelfsprekend verboden. We rijden naar onze eerste stopplaats toe namelijk Pretoriuskop. We arriveren daar om 12.00 uur. Jan Willem moet nog het een en ander regelen maar we kunnen al snel in onze huisjes. Die zien er verder netjes uit maar er hangt een soort mottenballen lucht. Margreet, Jordi en ik slapen in een huisje. Het grote verzamelhuis is een eindje verderop. Ik ga als de spullen zijn neergezet in het huisje een eerste verkennend rondje doen om te zien of er nog vogels te fotograferen zijn in Pretoriuskop. Nu er zijn zoals verwacht genoeg vogels te vinden en ook te fotograferen. Bijzonder is een stelletje mestkevers dat druk doende is om een balletje mest te verplaatsen. Als we na enige tijd weer bij de bus terugkomen merken we dat er vijf apen in de bus zitten die op zoek zijn naar eten maar dat natuurlijk niet vinden. Wel hebben ze aan de CD's van Jordi gezeten. Ze worden er snel uitgejaagd. We letten vanaf nu beter op waar het gaat om het dichtdoen van de raampjes van de bus. Een deel van de groep is naar het zwembad gegaan als Theo en ik er aankomen met onze grote telelenzen dan roept Jordi: Pas op Paparazzi, We maken een paar foto's van de zwemmers. We hebben om 16.00 uur afgesproken om een eerste ronde door het Paul Kruger Park te maken. We vertrekken met een bus en het 'bakkie'van Joos (een Suzuki met laadbak (waar je overigens niet in kunt/mag zitten). Achteraf blijkt dat niet zo'n goede keuze te zijn omdat het nu in de bus gewoon te vol is. Als er links wat te zien is dan zien degenen die aan de rechterkant zien vrijwel niets. We zien al snel na de ingang een fraaie grote koedoe, een mannetje met zo'n mooi gekruld gewei. Dan zien we een hele tijd niets maar ons wachten wordt beloond. We zien een zwarte neushoorn en aan het eind van deze tocht een witte neushoorn. De eerste van de Big Five staat alvast genoteerd. Onderweg zien we natuurlijk ook de nodige andere dieren zoals impala's /rooibokkies/leeuwenkos maar daar zien we er na verloop van tijd zoveel van dat we daar niet meer voor stoppen. We zien nog een heleboel andere dieren en we zijn voor een eerste keer niet ontevreden. Er zit in dit gebied ook een luipaard maar die zijn wel erg moeilijk te vinden. We speuren elke boom af maar vandaag hebben we wat dat betreft (nog) geen geluk. Ik heb wat last van mijn ogen (vermoeidheid en stof) en ga vroeg naar bed. Het valt wel op dat de stroom zo af en toe uitvalt.

Met vriendelijke groet,

Bert Boshoven

Zondag, de dag voor vertrek naar de Wildtuin

Aan allen,

Deze morgen slaap ik een keer uit tot 08.00 uur. We ontbijten deze keer snel omdat we alles al in moeten pakken voor de Wildtuin. Om 11.00 uur komt Joos met de aanhanger om alle bagage op te halen. We willen morgen vroeg om 04.30 uur vertrekken om op tijd voorbij Pretoria te zijn. We willen zo rond 11.30 uur in de Wildtuin zijn. Jan Willem gaat samen met Marinde en Ferdi Jordi van het vliegveld halen. Jordj had al doorgegeven aan Jan Willem dat hij met 20 minuten vertraging aankomt op het vliegveld van Johannesburg. Dus om 10.35 uur. uur. Jan Willem brengt hem vervolgens naarhet huis vanJoos en Marian om de rest van de club te ontmoeten. We gaan met z'n allen picnicken in de Botanische tuin van Johannesburg. De botanische tuin grenst net aan het Estate waar het huis van Joos en Marian op staat. Even voor de beeldvorming dat is dus een groot landgoed met enkele honderden zo niet duizenden zeg maar landhuizen dus ietsje groter dan gemiddeld. Het is nog een hele organisatie zo'n picknick voor 30 personen. Marian heeft dat heel goed voorbereid. We nemen zo'n beetje een half grasveld in beslag met de hele groep. We eten eerst wat chips e.d. maar daarna worden de broodjes uitgedeeld. Weliswaar ingekocht maar ze zijn wel heel erg lekker. Daarna is er tijd om wat rond te wandelen. Het is inmiddels twee uur en het is erg warm in de botanische tuin. Bovendien is het heel druk van de dagjesmensen die vertoeven in de Wildtuin. We lopen met een groep van 6 naar de waterval en kijken naar het nest van de zwarte arend die nu niet bezet is maar er wordt jaarlijks wel gebroed door deze zeldzame vogel. Zelfs de lucht boven de waterval is beschermd gebied. Theo en ik lopen met z'n tweeen terug maar zien eigenlijk niet zoveel door de drukte en door de warmte.. In de namiddag gaan we nog even op bezoek bij Pieter en Jolanda Wouda en dan vanavond met de hele club naar de Kerstdienst. Het is een grote kerk met ruimte voor 1000 man. Dat wordt al een belevenis op zich. (De details volgen later wel).

Met vriendelijke groet,'

Bert Boshoven

Zaterdag

Aan allen,

Op zaterdagmorgen 6.45 uur gingen we op stap (Margreet, Michelle, Lizzy en ik). We liepen eerst langs een groot grasveld met bomen. Het domein van een aantal steppenkievitten. Die vielen ons de hele tijd aan. Dus er zullen wel jongen zitten. Vervolgens zagen we heel dichtbij een parelhoen zitten. Een eindje verderop een groot parkacchtig terrein dat hoort bij het huis van de dochter van Cees Duif. Heel uitgestrekt en daar lopen dan ook telkens de bokkies (springbok en rooibok). Op het gras zien we een bruine ibis, een Egyptische gans (maar ja die zie je in Holland ook). Even verderop schiet een haas weg. We lopen nu door een drassig gedeelte met veel riet en daar zitten weel geelvinkies (gele wevers) met nesten. We zien weer een grote groep van 7 parelhoenders (tarantella's), We zien nu een wida vliegen. Een vinkachtige met een hele grote zwarte staart. Het is heel fraai om die te zien als deze vogel vliegt. We lopen om de plas heen en zien opnieuw een stuk riet met heel veel wevervogels en ook fraaie nestbollen. De wever is familie van de huismus. Die maakt ook zulke fraaie nesten maar dat zien we niet zo vaak. Terug gekomenontbijten we eerst met z'n allen. Sonettemaakt van zo'n ontbijt telkens weer een feest. Vaak is er ook heel veel fruit bij. We hebben nog even tijd voor dat weweg gaan. We hebben om 10.00 uur afgesproken om te gaan shoppen. In een groot winkelcentrum in de buurt van het oude huis van Jan Willem en Sonette gaan we met z'n allen shoppen. De dames krijgen een limiet mee. We zijn er om 10.15 en ze mogen tot 12.15 uur rond huppelen. Ik zie een heleboel bekende winkels omdat ik hier de vorige keer vaak kwam. Ik ben eerst weer wat geld gaan halen en daarna heb ik een lekker bakkie cappucino gedronken en vervolgens heb ik een boekhandel nog een boek gekocht met daarin zoogdieren, vogels, reptielen en planten. Kunnen we tenminste alles wat we zien opzoeken. Tenslotte heb ik nog een fraai vogel tijdschrift gekocht met daarin fraaie foto's. Kunnen Theo en ik afkijken hoe het echt moet. Daarna rijden we terug huis en bij een kleiner winkelcentrum slaan we drank in voor de Wildtuin. In een winkel die Liquor World heet moet dat wel lukken. Ik koop daar bij een speciale biltong winkel koedoe biltong. Daarna gaan we terug naar het huis van Jan Willem en Sonette om daar de lunch te gebruiken. Iedereen doet het restant van de heerlijke mosterdsaus op de broodjes. 's Middags gaan de kinderen zwemmen in het zwembad van Pieter Wouda. Dat is zo'n 200 meter lopen. Daar hebben 5 jaar geleden Kerst gevierd. We horen wel overal kerstliederen maar het is allemaal wel wat onwerkelijk. Ik heb 's middags even rustig aan gedaan. Heb gekeken welke vogels ik tot nu toe gezien heb en welke ik heb gefotografeerd. Ik kom al tot een aantal van 25 soorten die in de meeste gevallen ook nog gefotografeerd zijn. Zet nog wel een serie vogelfoto's op het weblot. Om 16.30 uur gaan we naar tante Map, oom Jan en Bert Jan. Er zijn ook nog een neef en een nicht aanwezig. Het is een wat ouder huis en kleiner dat die van Joos en Marian en van Jan Willem en Sonette. Het huis zit klem vol maar het is wel gezellig. We hebben een mooi uitzicht over Johannesburg maar er is wel voor ' 100% zeker storm' beloofd om 20.00 uur door het weerbericht. En we zien dan ook de lucht langzamerhand dicht bewolkt raken en het begint ook te bliksemen en om een uur of acht begint het te regenen. Storm valt dus wel mee maar het is meer dan een zomers buitje. We eten de heerlijke kroketten van oom Jan met patat, zelf gekweekte zure uiten en augurken.Oom Jan houdt voor het eten natuurlijk zijn bekende toespraak. Na een heerlijk naagerecht (ijs met vruchten) en een lekker bakkie koffie gaan we rond een uur of 21.00 uur richting ' huis' . Iedereen is moe en gaat al heel snel naar bed. We krijgen van Jordi een sms-je dat hij door de douane is en al heel snel een tweede berichtje dat hij ook een uur vertraging heeft. Eigenlijk precies hetzelfde als wij. We gaan heerlijk slapen.

Met vriendelijke groet,

Bert Boshoven

De eerste dag in Johannesburg

Vandaag hebben we afgesproken dat we een dagje Johannesburg doen. We hebben om 10.00 uur afgesproken. Dat komt mooi uit omdat ik zo mooi de tijd heb om weer mijn rondje natuur in de buurt te doen. Ik ben er al om 06.30 uur uit. Ik ben om 8.00 uur terug. Heb ondertussen wel honger gekregen en het is al aardig warm geworden zo'n 26 graden Celsius. Ik heb weer aardig wat foto's gemaakt. Om 10.00 uur vertrekken we met vier auto's richting Maropeng. Dat is een schitterend ondergronds museum dat gaat over de evolutie en alles wat daar mee samenhangt. Heel bijzonder en eigenlijk ook heel modern. Onderdeel van het museum is een tocht met een boot waar je als het ware door de evolutie met ijs, sneeuw, vulkanen e.d. vaart. Wel grappig. Buiten gekomen zien we een schitterend uitzicht. We wachten buiten tot iedereen er weer is. Ja dat heb je als je met vier auto's vol naar zo'n museum gaat. We zouden die morgen ook een 'staptoers' maken door een natuurgebied bij de 'Cradle of Human Kinds'maar dat hebben we even uitgesteld omdat je daarvoor een gids nodig hebt en dat konden we zo snel niet meer regelen. Langs het pad bij Maropeng werden we gewaarschuwd voor slangen maar die hebben we niet gezien. Het was ook midden op de dag en erg warm. De thermometer stond ondertussen al op 36 graden. Wel warm maar een meer prettige warmte dan in Nederland omdat het bij ons dan gelijk benauwd is. We besluiten terug te keren naar het huis van Joos en Marian. Als we daar op de Estate aankomen dan staat er een fraaie blauwe Harley Davidson voor de deur. Joos zijn vervoermiddel naar de stad toe. En later blijkt dat niet voor niets te zijn. Het scheelt hem dagelijks een uur. Johannesburg is ondertussen een hele drukke stad geworden. We bezichtigen het huis van Joos en Marian. Ze hebben het over het kasteeltje van Jan Willem en Sonette maar het huis van Joos, Marian en Joubert doet er niets voor onder. Joubert heeft een kamer met een drumstel, een pooltafel en ook nog twee gitaren. Heel fraai gebouwd met heel veel licht. Zelfs op de wc. De kinderen duiken gelijk het zwembad in en de rest gaat even lekker onderuit zitten en drinkt lekker koel water. Marian maakt heerlijke sandwiches met eiersalade en nog veel meer klaar. Nou het eten is zo weg. Naast dorst heeft iedereen aardig trek gekregen. 's Middags gaat de groep uit elkaar. Er gaat een groep naar Johannesburg . Na een uur beraad (grapje) komen we tot de conclusie dat we twee auto's nodig hebben. Marian, Maartje, Margreet, Theo, Bert, Ferdi en Marinde gaan mee met Joos en Jan Willem als chauffeur. We gaan eerst naar een hoge uitkijktoren. Het is zendmast. Dat wordt in het Zuid Afrikaans 'uitzaaicentrum' genoemd. Ik heb daar wat andere beelden bij maar ach. Vanaf een voetbalveld aan de voet van de zendmast hebben we een heel fraai uitzicht over Johannesburg. Ik maak een stel panorama foto's. Daarna maken we een rondje rond Johannesburg en rijden nog een stukje door het centrum heen. We gaan er niet uit omdat in Johannesburg niet echt verantwoord is. Daarna gaan we terug naar huis. Joos brengt Marian, Maartje, Margreet en mij terug naar het huis van Jan Willem en Sonette. Als we thuis zijn is het eerste wat ik grijp een heerlijk koel blikje Fanta. Pffttt wat krijg je een dorst van dit warme weer. Ik heb dan even de tijd om de gemaakte foto's te downloaden en de beide verslagen eindelijk in orde te maken. Mijn Windhoek biertje heb ik nu wel verdiend. En dan is het al weer tijd voor het avondeten. Andre, onze kok, heeft weer erg zijn best gedaan. Een groot stuk vlees waarbij onze Hollandse rollades kinderspel zijn. Het vlees wordt netjes uitgeserveerd. Daarnaast hebben we nog een andere vleessoort met een heerlijke honingsaus, boontjes met noten, zoete stukjes mais. Het kan allemaal niet op. Dat belooft wat straks in de Wildtuin. Na het eten ga ik weer het ' natuurgebied' in. De volgende morgen wil Margreet ook een keer vroeg mee. Michelle en Lizzy hebben daar ook wel zin in. Maar we gaan deze avond eerst ' voor oefenen'. Michelle en Lizzy gaan mee maar als Milan dat ziet wil hij natuurlijk ook mee. Ik vindhet wel spannend Milan is 6 jaar oud en autisch. Ben benieuwd of dat lukt. Maar de hele tocht heeft hij mijn hand vastgehouden en het ging prima en Michelle en Lizzy liepen ook vroljik mee. We hebben best nog een hoop vogels en bokkies gezien en vooral de paarden vond Michelle interessant. Alleen toen we gezelschap van een hond kregen was het even minder. Hij was heel aanhankelijk en liep helemaal mee terug. Tot in de tuin van Jan Willem maar daar liet deze hond zich weg jagen door de veel kleinere hond van jan Willem. Het was ondertussen al weer donker. We hebben weer gezellig na zitten borrelen. De Windhoek is toch wel mijn favouriet. Andre en Dion maakten aanstalten om te vertrekken met alle etensspullen. In Hazy View net naast de Wildtuin zouden ze morgen alvast de verse spullen gaan inslaan voor de eerste drie dagen. Daarna moest er weer opnieuw eten worden gehaald. Ja wat wil je met 30 man. Zaterdagmorgen vroeg om 5.00 uur zouden ze vertrekken richting Wildtuin. En maandag zouden we ze weer zien. De meesten van ons ging al weer redelijk vroeg naar bed. De laatste lag er om 21.00 uur. Toch een heel ander ritme.

Met vriendelijke groet,

Bert