Vandaag hebben we afgesproken dat we een dagje Johannesburg doen. We hebben om 10.00 uur afgesproken. Dat komt mooi uit omdat ik zo mooi de tijd heb om weer mijn rondje natuur in de buurt te doen. Ik ben er al om 06.30 uur uit. Ik ben om 8.00 uur terug. Heb ondertussen wel honger gekregen en het is al aardig warm geworden zo'n 26 graden Celsius. Ik heb weer aardig wat foto's gemaakt. Om 10.00 uur vertrekken we met vier auto's richting Maropeng. Dat is een schitterend ondergronds museum dat gaat over de evolutie en alles wat daar mee samenhangt. Heel bijzonder en eigenlijk ook heel modern. Onderdeel van het museum is een tocht met een boot waar je als het ware door de evolutie met ijs, sneeuw, vulkanen e.d. vaart. Wel grappig. Buiten gekomen zien we een schitterend uitzicht. We wachten buiten tot iedereen er weer is. Ja dat heb je als je met vier auto's vol naar zo'n museum gaat. We zouden die morgen ook een 'staptoers' maken door een natuurgebied bij de 'Cradle of Human Kinds'maar dat hebben we even uitgesteld omdat je daarvoor een gids nodig hebt en dat konden we zo snel niet meer regelen. Langs het pad bij Maropeng werden we gewaarschuwd voor slangen maar die hebben we niet gezien. Het was ook midden op de dag en erg warm. De thermometer stond ondertussen al op 36 graden. Wel warm maar een meer prettige warmte dan in Nederland omdat het bij ons dan gelijk benauwd is. We besluiten terug te keren naar het huis van Joos en Marian. Als we daar op de Estate aankomen dan staat er een fraaie blauwe Harley Davidson voor de deur. Joos zijn vervoermiddel naar de stad toe. En later blijkt dat niet voor niets te zijn. Het scheelt hem dagelijks een uur. Johannesburg is ondertussen een hele drukke stad geworden. We bezichtigen het huis van Joos en Marian. Ze hebben het over het kasteeltje van Jan Willem en Sonette maar het huis van Joos, Marian en Joubert doet er niets voor onder. Joubert heeft een kamer met een drumstel, een pooltafel en ook nog twee gitaren. Heel fraai gebouwd met heel veel licht. Zelfs op de wc. De kinderen duiken gelijk het zwembad in en de rest gaat even lekker onderuit zitten en drinkt lekker koel water. Marian maakt heerlijke sandwiches met eiersalade en nog veel meer klaar. Nou het eten is zo weg. Naast dorst heeft iedereen aardig trek gekregen. 's Middags gaat de groep uit elkaar. Er gaat een groep naar Johannesburg . Na een uur beraad (grapje) komen we tot de conclusie dat we twee auto's nodig hebben. Marian, Maartje, Margreet, Theo, Bert, Ferdi en Marinde gaan mee met Joos en Jan Willem als chauffeur. We gaan eerst naar een hoge uitkijktoren. Het is zendmast. Dat wordt in het Zuid Afrikaans 'uitzaaicentrum' genoemd. Ik heb daar wat andere beelden bij maar ach. Vanaf een voetbalveld aan de voet van de zendmast hebben we een heel fraai uitzicht over Johannesburg. Ik maak een stel panorama foto's. Daarna maken we een rondje rond Johannesburg en rijden nog een stukje door het centrum heen. We gaan er niet uit omdat in Johannesburg niet echt verantwoord is. Daarna gaan we terug naar huis. Joos brengt Marian, Maartje, Margreet en mij terug naar het huis van Jan Willem en Sonette. Als we thuis zijn is het eerste wat ik grijp een heerlijk koel blikje Fanta. Pffttt wat krijg je een dorst van dit warme weer. Ik heb dan even de tijd om de gemaakte foto's te downloaden en de beide verslagen eindelijk in orde te maken. Mijn Windhoek biertje heb ik nu wel verdiend. En dan is het al weer tijd voor het avondeten. Andre, onze kok, heeft weer erg zijn best gedaan. Een groot stuk vlees waarbij onze Hollandse rollades kinderspel zijn. Het vlees wordt netjes uitgeserveerd. Daarnaast hebben we nog een andere vleessoort met een heerlijke honingsaus, boontjes met noten, zoete stukjes mais. Het kan allemaal niet op. Dat belooft wat straks in de Wildtuin. Na het eten ga ik weer het ' natuurgebied' in. De volgende morgen wil Margreet ook een keer vroeg mee. Michelle en Lizzy hebben daar ook wel zin in. Maar we gaan deze avond eerst ' voor oefenen'. Michelle en Lizzy gaan mee maar als Milan dat ziet wil hij natuurlijk ook mee. Ik vindhet wel spannend Milan is 6 jaar oud en autisch. Ben benieuwd of dat lukt. Maar de hele tocht heeft hij mijn hand vastgehouden en het ging prima en Michelle en Lizzy liepen ook vroljik mee. We hebben best nog een hoop vogels en bokkies gezien en vooral de paarden vond Michelle interessant. Alleen toen we gezelschap van een hond kregen was het even minder. Hij was heel aanhankelijk en liep helemaal mee terug. Tot in de tuin van Jan Willem maar daar liet deze hond zich weg jagen door de veel kleinere hond van jan Willem. Het was ondertussen al weer donker. We hebben weer gezellig na zitten borrelen. De Windhoek is toch wel mijn favouriet. Andre en Dion maakten aanstalten om te vertrekken met alle etensspullen. In Hazy View net naast de Wildtuin zouden ze morgen alvast de verse spullen gaan inslaan voor de eerste drie dagen. Daarna moest er weer opnieuw eten worden gehaald. Ja wat wil je met 30 man. Zaterdagmorgen vroeg om 5.00 uur zouden ze vertrekken richting Wildtuin. En maandag zouden we ze weer zien. De meesten van ons ging al weer redelijk vroeg naar bed. De laatste lag er om 21.00 uur. Toch een heel ander ritme.

Met vriendelijke groet,

Bert